Kolejne praktyczne spotkanie poświęcone zagadnieniu twórczej dyskusji i sztuce argumentowania. Za tezę debaty oksfordzkiej posłużył tym razem wysuwany jeszcze do niedawna postulat zburzenia **Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. **Tym samym losy zabytkowego (od 2 lutego 2007) PKiN-u znów chwilowo zawisły na włosku..
Drużyna „Za tezą” podkreślała symboliczno-negatywny wymiar Pałacu, niską funkcjonalność w porównaniu do kubatury, wysokie koszty stałej renowacji jak i łatwość w znalezieniu potencjalnych inwestorów do bardziej efektywnych rozwiązań urbanistyczno-architektonicznych. Drużyna „Przeciw tezie” postawiała na rolę „widocznego znaku” trudnej historii, obecne funkcje społeczno-kulturalne i negatywne, a jej zdaniem wysoce prawdopodobne, zunifikowanie przestrzeni miejskiej po ewentualnym wyburzeniu Pałacu.
Po zaciętej i wyjątkowo wyrównanej dyskusji, pomimo momentami głębokiej defensywy, zwycięskie uznanie publiczności zdobyła drużyna opowiadająca się przeciw tezie.
Pałac zostaje.