Na naszym wtorkowym spotkaniu naukowym gościliśmy pana Tomasza Sommera, historyka i publicyste, który opowiedział nam o Operacji Antypolskiej NKWD w latach 1937-1938, w której zginęło, około dwieście tysięcy osób pochodzenia polskiego zamieszkuących terytorium Związku Radzieckiego. Operacja cechowała się pozasądową formą represji, której podstawą prawną stanowiły decyzje wydawane w gabinetach ówczesnych władz sowieckich. Sam rozkaz 00485 inicjujący akcje, napisał Józef Stalin. Polacy klasyfikowani byli na dwie kategorie, które przewidywały odmienne kary, tj. dziesięć lat pracy w łagrach, bądź śmierć przez rozstrzelanie. Zabijani byli przede wszystkim Polacy znani ówczesnym władzom sowieckim z imienia i nazwiska, a więc komuniści, dziennikarze, nauczyciele. Gdy tych już zabrakło, sowieci zaczęli stosować technikę konwojera, w celu uzyskania wiedzy o innych uczetnikach, tzw. wszechogarniającego spisku związanego z funkcjonowaniem Polskiej Organizacji Wojskowej. Operacja Antypolska jest przykładem wielkiego terroru i nosi znamiona zorganizowanej akcji ludobójstwa społecznego i etnicznego.
Wykład pana Tomasza Sommera o „Operacji Polskiej” NKWD
15 listopada 2016
